The Last Night's Premises

The day turned to night. And the night has been long.

He's been at bed all the time, watching his ordinary phone blink. Flashing new messages. As he tried to open those messages, different emotions came - just imagine different persons rushing through a small crazy thing and stayed there.

Insanity prevailed. Ghosts. Ghosts. He thought everything is a ghost. He's been always haunted by something he doesn't even know. Holding his ears, shouting for nothing. It was a different person. He knew it and yet he doesn't know why he's doing it.

He knew one thing. He's not okay. He's not. He stared again on that blinking cellphone. Afraid. That cellphone is a ghost.

He read. The message is still a ghost. He looked. And he knew that message wasn't a ghost anymore.

This apparition of himself is killing him. He was struck by the fact that he's stupid and he never get contented with what he have and what he holds today. Had his friends not texted him, he might have been found on the outside world, blood dripping from his hands, laying in such misery.

Still, they made them feel that even with such neglibility, he had worth.

The day came and he is starting again. Still not okay, but he is trying. Hoping he can make it, at least to be okay. :)

Lintik!

Now Listening to Show Me How You Burlesque.

04:54 pm,  15 February 2011

Nakakatawa. Ang daming bagay na naglalaro sa isip ko. Ay mali! Hindi siya madami. Paulit-ulit lang. Matagal na. Matagal na matagal na. Nag-enjoy atang maglaro sa isip ko. Playground?

Hmmm.

Isa pang hmmm.

Isa pang hmmm.

Okay. Eto yun eh. Bakit? Naiiisip ko pa din madalas. Andyan naman sila mama ko at papa ko na very supporting sa akin. Yung mga kapatid ko na syempre nakasama ko na at makakasama ko pa. Yung mga kaibigan ko na kaunti lang at bilang sa kama na kahit madalas wala, may mga  pagkakataong andyan sila. Yung BUCKS, kasi sila yung mga taong laging andyan kahit minsan ayaw mo na. At yung tatlong bestfriend ko.

Tapos matalino naman ako. Sabi nila. Mabait. Isa siguro sa mga pinakamabait, sabi nila. Pero ano bang kulang?

Alam ko na! Alam ko na! Alam ko nga ba? Hmmm. Napabuntong-hininga na lang ako.

At dun na naman ako nagsimulang mabaliw.

Kung iisipin mo, yung mga bagay na sinabi ko, madalas naman lahat ng tao, mayroong ganun. Hindi naman ako kaiba sa kanila. Tama! Sa bagay lang na yun.

Ano pa bang hinahanap ko? Simple lang. PAGMAMAHAL! Hindi yung romantic, pero maramdaman ko lang na mahalaga ako. Kahit kasi iparamdam sa akin yun, madalas natatambakan pa din ng mga oras na ipapamukha ng mga tao na isa akong walang kwentang tao. Pag may nakitang better, punta agad. Iiwan ka.

Malabo. Sana tulad na lang ako ng ibang tao! Kung bakit sa mundo, laging may diskriminasyon. Mahirap akong magustuhan. Mahirap. Mahirap akong mahalin. Pero wala naman akong ginagawa para mahirapan sila. Madalas sukuan. madalas iwan. Madalas na lang palagi.

Ikumpara ang sarili sa iba. Ayoko na! Pero hindi pa rin ako makuntento.

Sanay na rin ako eh. Lagi kong sinasabing sanay ako. Kasi eto naman ang nangyayari. Ano bang magagawa ko? Wala akong choice eh. Pero lagi nalang, bago ako matulog, pinapanalagin ko na sana dumating yung oras na magkarooon ako ng silbi sa ibang tao. Tanggapin nila na napaka-boring kong tao. Tanggapin at wag ipagtabuyan. Tanggapin.

Kailangan ko na talagang tanggapin na hanggang sa libingan ko, ganito na ako.

At ngbuzz ang computer. Time ko na sa internet cafe. Natapos ang kwento sa fb. Sana matapos na rin ang kalungkutan ko.

Sana lang talaga..

February 12 Insights

Hay, ang buhay. LIFE. Asa namang hindi, pero kung tutuusin, mayroong mga taong may buhay pero hindi mo matatawag na buhay yun. At ngayong araw na to, isa ako sa mga yun!

Ang araw naman ngayon, pero ngayong hapon palang, umulan na ng sadness and BV-nesses sa buhay. At unfortunately, nakalimutan ko pala yung payong ko. TSK!

Enumeration tayo! Dali!

(1) Isipin mo. Estudyanteng nerdo. Hindi na kagulat-gulat kung magiging malungkot siya kapag hindi niya alam ang mga lsssons. Isipin mo lang talaga.

(2) As usual, may isang bagay lang naman ang pwedeng magpalungkot sa akin. DAMN! As in eto na naman po. He comes in, and another one comes into his life. Ako, walang alam kung hindi pa na-wrong send. Hindi pa rin ako maka-move on. Mukha akong tanga!

(3) Nakakabadtrip lang talaga kung bakit ang dami-daming choosy sa mundo. Eh bakit? Ganun na ba kataas ang standards nila? Haha! Andami nang walang kwenta sa mundo. Fortunately, mas may kwenta sila sa akin.

(4) Gagawa pa ako ng mga kakainisan ko mamaya! 

Ang sarap ng buhay sa hell ngayon. Gusto mo sumama? Wi-fi dito! Kasya pa lima.